19 Şubat 2017 Pazar

"BİLGİLİ"(!) BİR ALİME(!) HANIMIN BİLMEDİKLERİ!

Bir alaylı alimemiz var. Kendisi aslen resim öğretmeni olmakla birlikte kaya resimlerinden mimariye, arkeoloji, sanat tarihi, tarih, dil, etnografya, din ve mitoloji gibi alanlarında uzmanmışçasına yaptığı paylaşımları ve takipçilerinin kendisine "hocam" demesiyle tanınır. (Aslında onu bu şekilde tanıyan sadece biziz). Neyse efendim, bahsi geçen bu hanımefendiye facebook mecrası yetmemiş olacak ki 1 ay kadar evvel TRT'de bir programa katılıp ışık saçmaya devam etmiş. (Program linki: https://www.youtube.com/watch?v=WkTohojThY0&feature=youtu.be ) Hanımefendi 15 dk boyunca konuşmuş ancak herhalde hanımefendi gibi "bilgili" olmadığımdan olsa gerek hiçbir şey anlamadım. Konuşmanın başlarında "Zeus'un göksel karşılığı Jüpiterdir" ve hemen ardından "Tanrı Ülgen'in de göksel karşılığı Jüpiterdir"demiş. Şimdi hanımefendiye "Jüpiter değil Iupiterdir o. Hem de göksel karşılık falan değil, Helen panteonundaki Zeus Roma panteonunda Iupiter olmuş, Tanrı'ya gezegenin ismi değil, gezegene Tanrının ismi verilmiş" desem anlayacağı konusunda şüpheliyim. O sebeple anlatmamayı tercih ediyorum. 

Bu programdaki asıl "eğlenceli" kısım 9. dk'dan itibaren sunucunun sorusuna verilen bir cevapta saklı. Bazı zamanlarda yazdığınız ya da söylediğiniz tek bir cümle sizin bütün bilginizi açığa çıkartır. Bu da öyle bir cümle. Sözünü ettiğimiz hanımefendi cevaben şöyle bir cümle kurmuş: "Milattan sonra 6.-7. yy'larda dikilen Bengütaşlar dediğimiz hani o sonsuzluk taşlarında üstünde de, Tonyukuk Anıtında da Tanrı Umay Anam gibi bir ifade geçer". Bu cümleye inanmayan olursa yukarıda verdiğim linkte, 9. dk'dan itibaren seyredebilir. 

Bu hanımefendiyi takip edenler, hanımefendinin yüzyıl hesaplamalarıyla başının pek de hoş olmadığını bilirler. Tabii sadece yüzyıl hesaplaması değil, coğrafya bilgisi de sıfıra yakın, neredeyse sıfırın altındadır. Mesela iki yıl evvel  İspanya Granada Müzesinde sergilenmekte olan 10. yy'a ait Endülüs tabağını, 12.-13. yy Selçuklu Tabağı diye yayınlamış; 10. yy'dan kalma dediği bir başka buluntuyu ise Suriye Selçuklularına ait diye paylaşmakta beis görmemişti. 

Neyse biz yine 9. dk'daki o harika cümleye dönecek olursak, bu hanımefendi bir çok şeyi bilmiyor. Mesela Bilge Kağan ve Kültigin Yazıtlarının bulunduğu Orkun bölgesiyle Tonyukuk Yazıtlarının bulunduğu Bayan Tsokto bölgesinin arasında 500 (Beş yüz) kilometre olduğunu bilmiyor. (Hoş bu en masum bilgisizliği). Mesela  genel kabul görmüş olduğu üzere Tonyukuk'un 724-725 yılında, Kültigin'in 731 yılında, Bilge Kağanın ise 734 yılında öldüklerini bilmiyor. Bu üç büyük Türkün ölüm tarihlerinin 8. yüzyıla tekabül ettiğini bilmiyor. 6. ve 7. yüzyılların hangi tarihlere denk geldiğini, bunların nasıl hesaplandığını bilmiyor. "Tonyukuk Anıtında da Tanrı Umay Anam gibi bir ifade"nin geçmediğini, geçemeyeceğini bilmiyor. Kast ettiği ""Umay gibi öğüm kadın kutunda inim Kültiğin er adı oldu" cümlesinin Tonyukuk yazıtında değil, ondan 500 km uzakta olan Kültigin yazıtının Doğu Cephesinin 31. satırında geçtiğini bilmiyor. Velhasıl görüleceği üzere pek çok şeyi bilmeyen "bilgili" bir alime(!)miz var. Neyse, bana ne! Siz yine onu takip etmeye, yazdıklarını, çizdiklerini beğenip paylaşmaya, "ooooo muhteşem tesbitler sayın hocam" demeye devam edin. 

Yukarıdaki yazıya ek: Geçen Şubat ayında yayınladığım bu yazının akabinde hanımefendi beni (arkadaş listesinde olmadığım halde) engellemiş, facebook'ta yazdığı "şeyler"i göremez olmuştum. Aradan 9 aya yakın zaman geçtikten sonra dün tesadüfen internette aşağıdaki fotoğrafa denk geldim. (Kaynak: http://www.imgrum.org/media/1621309966350489246_1710686182 ) Fotoğraf Istanbulda Türk-İslam Eserleri Müzesinde çekilmiş. Demek ki bu hanımefendi yalnızca Şubat ayında yazdığım şeyleri değil, mesela bir müzede sergilenen eserlere dokunulmaması gerektiğini de bilmiyormuş. Bakalım bilmediği daha başka neler var? Zaman açığa çıkartır. Zaman çıkartmazsa ben çıkartırım. Ve şu hiçbir zaman unutulmasın: İnternette hiçbir şey gizli kalmıyor! 





Bu fotoğraf instagram'da: "Kimse görmedi severken" notuyla paylaşılmış.
Kaynak: http://www.imgrum.org/media/1621309966350489246_1710686182

15 Şubat 2017 Çarşamba

HERKES HADDİNİ BİLSİN!

Gerek bu blog'da, gerek şahsen beni tanıyanlar, son yıllarda Pseudo-History ve bununla bağlantılı kişi ve gruplarla alakalı çok sayıda yazı ve sözüme tanık olmuşlardır. Şu an başka işlerim dolayısıyla devam ettiremiyor olsam da, Pseudo-History konusuyla alakalı bir kitap hazırlığım olduğunu da bilenler biliyor.

Bu pseudo-history gruplarından birisi de kendilerine Güneş-Dilciler diyen bir ekip. "Ata" diye hitap ettikleri, Kanada'da yaşayan, 90 küsur yaşında bir elektrik mühendisinin zırvalarını yayıp durmaktalar. Bununla alakalı örnekleri buraya almıyorum, zira bu yazı o saçmalıkların deşildiği bir pseudo-historian karşıtı yazı değildir. Dünyanın en saçma sapan şeyini gerçekmiş gibi insanlara sunmakta, insanlar da bunu yemekteler. Kimin ne yediği zerre umurumda değil. Ammaaa...

Dün gece, grubun Türkiyedeki yöneticisi olan ve mesleği çevirmenlik olan şahıs, bir tartışma sonrası bir yazı yayınladı. Yazıda özetle Atsız'ın 1930'lardaki o garip Güneş-Dil "şeysi"ne inanmadığı, karşısında olduğu için Türklük ve Türkçülük düşmanı olduğu yazılı. 

Yıllardır içeriden, dışarıdan pek çok kişi, kurum kuruluş Atsız'ı vurmak, onu yok etmek istedi ama hiçbirisi buna muvaffak olamadı. Atsız hala dimdik şekilde ayakta duruyor. Birilerinin Atsız'ın alternatifi diye piyasaya çıkardıkları tiplerin hiçbirisi hatırlanmıyor ama Atsız hala ortada. Atsız'a "Güneş Dil'e destek vermedi. O halde Türk değil" diyebilen bu insan oğlu insan kendi soyunu açıklasa da biz de öğrensek. 

İşin bir başka ilginç noktası da Türkçülüğü ve Türkçüleri ırkçılıkla, kafatası ölçmekle itham eden dincisinden Kemalistine pek çok kişinin iş Türkçülere ya da Türkçülüğe karşı çıkmak olduğunda, hümanizmi ya da pek savundukları "anayasal vatandaşlık bağı"nı bir kenara bırakarak ve ağız birliği ederek "Türkçüler Türk değil" demeleridir.  İki yıl evvel yazıp bu blogda yayınladığım kısa bir notta da dediğim gibi: "Türkçüler, Türk Tarihini bir bütün olarak sever ve benimserler. Osmanlı'yı severiz ama Osmanlıcı değiliz. Mustafa Kemal Atatürk'ü severiz ama Kemalist değiliz. II. Dünya Savaşı'ndan bu tarafa Türkçülüğü Osmanlıcılaştırma heveslilerine nasıl karşı durduysak, son dönemlerde artmaya başlayan Türkçülüğü Kemalistleştirme uğraşlarına da aynı derecede karşıyız. Kendi amaçlarınıza Türkçülüğü alet edemeyeceksiniz!" http://adilyilmaz.blogspot.com.tr/2015/05/kisa-ama-onemli-bir-not.html

Hastalıklı fikirlerini Mustafa Kemal Atatürk adının arkasına saklanarak yaymaya çalışan bu tipleri bilimsel olarak hiçbir şekilde ve ortamda muhatap almam. Yapacakları şey, en fazla sağda solda arkamdan sövmek olacaktır. Ancak işin içine Atsız girdiğinde bu muhatap almama durumu ortadan kalkar. Mezardaki kemikleri eşelemeye uğraşan çakallarla her vakit savaşırım. Herkes haddini bilsin. Yıllar evvel bir yerde yazdığım gibi "Türk mezarı adamı çarpar!" Sen Atsız'a dil uzatmayı hayalinden bile geçirme. Atsız'ın Türklüğüne 1944 Davası döneminde laf etmeye çabalayanlar da tarihin çöplüğünde yerlerini aldılar. Siz de alacaksınız. 

TTK


3 Şubat 2017 Cuma

UYDURMACILARLA ALAKALI ATSIZ'DAN BİR NOT!

 "Ali Kemal Meram denen kaçığın o kitabını gördüm. Hem de bana kendisi bir gençle göndermiş. Daha sonra çıkan "Tarihte Türk-Rus İlişkileri" adlı kitabını da yine bir gençle yolladı. Bu adam tam bir dejenere. Türk tarihi hakkında pek sathi bilgileri var. Bununla tarih yazmaya, ahkâm çıkartmaya kalkıyor. Kendisine o gençlerle haber yolladım: Ben de kalemi elime alırsam paçavraya çeviririm dedim. Kendisiyle temasta bulunanların anlattığına göre delişmen, çabuk kızan, biraz önce söylediğinin biraz sonra aksini söyleyen bir adammış. Yoksulluk içinde kıvrandığı için üç beş günde bir eser yazıp satarak onunla geçinirmiş. Yani cevap vermeye değmez. Artık bana ümmetçi dedikten sonra ötesi malûm. İpe sapa gelmez birisi. Cevap vermek onu değerlendirecek. Zaten verilecek cevap da yok. Onun için siz de cevap vermeyin. Bilge Kağan'ı Türk peygamberi olarak ilan etmeye kalkıyormuş. Böyle zır deliye elbet cevap verilmez..." 

Atsız, 8 Aralık 1969, Mirat Özçamlı'ya mektubundan..

14 Ocak 2017 Cumartesi

BİR PSEUDO-HİSTORY HİKAYESİ

"İncelediğimiz pseudo-historianların hemen tamamı kendisini ulusalcı, laik, cumhuriyetçi ve Atatürkçü olarak tanımlamaktadır. Konu haricindeki paylaşımlarında bunu açıkça görmekteyiz. Kendilerini o şekilde tanımladıklarından Osmanlı'ya karşı hepsinde aşırı bir kin ve nefret bulunmakta. Sanırsınız Osmanlı Türk tarihinin bir parçası değilmiş veya bunu yazan çizenlerin dedeleri, herşeyden önce cumhuriyetimizin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk Osmanlı tebası değilmiş gibi. Haydi, 1930'ların mantığıyla baktıklarından buna da eyvallah diyelim. Peki bu ekipteki son dönemde artan Selçuklu düşmanlığına ne demeli? Türkler Anadolu'ya 1071'den önce de gelmişlerdir demek başka şey, 1071 Malazgirt Yalanı demek başka şeydir. Zaten hiçbir aklı başında bilim adamı da "Türkler Anadolu'ya 26 Ağustos 1071 Cuma gününden itibaren girmiştir" demez, demiyor da. Malazgirt Zaferinin önemi, Doğu Roma'nın Türkleri Anadolu'ya SOKMAMAK için çıkardıkları son büyük ordunun imha edilmesidir. Bu zaferle birlikte zaten Çağrı Beğ'in Batı Seferinden beri aralıklarla Anadolu topraklarında at oynatan ve 1048'deki Pasinler Savaşında önemli bir Doğu Roma ordusunu yenen Selçuklu ailesinin yönetimindeki Türk boyları Doğu Anadolu yaylası üzerinden kısa zamanda İznik'e kadar hakim olmuşlardı.

Anadolu'ya 1071'den önce geldik diyebilmek için, Malazgirt'i, Selçuklu'yu ve onun büyük sultanı Alparslan'ı görmezden gelmek, hatta "1071 Malazgirt Yalanı" diye her buldukları fırsatta yazmak, çizmek bu nevzuhur ultra milliyetçi-ulusalcı kesimde bir alışkanlık haline gelmiş durumdadır. Yani Osmanlı'dan sonra Selçuklu da bu nevzuhur milliyetçi tiplerce Türk tarihinden ve Türklükten çıkartılmaya çalışılmaktadır. Onları da çıkardığımızda geriye, sürekli karşısında olduklarını söyledikleri emperyalizmin "Asya'dan gelen bir avuç Türk istilacının zorla dillerini benimsettikleri zavallı Anadolu halkları olan Hititler, Frigler, Lidyalılar, Helenler ve Ionlar" yalanı kalır. Herşey düzeltilebilir ancak şimdiye dek müsamaha gösterilen Pseudo-Historianların Türk tarihi üzerinde açtıkları bu zarar hiçbir şekilde düzeltilemez."

11 Ocak 2017 Çarşamba

ATATÜRK ŞAİR DE DEĞİLDİ!

Daha evvel yine bu blog'da "Atatürk Tarihçi Değildi" başlıklı bir notla birlikte Atsız'ın bir yazısını yayınlamıştım. (http://adilyilmaz.blogspot.com.tr/2015/11/ataturk-tarihci-degildi.html) Bu yazıya olumlu olumsuz pek çok tepki geldi. Olumsuz tepkilerin umurumda olmadığını beni tanıyanlar zaten bilir. O sebeple bu gece gözüme çarpan başka bir yanlışı düzelteceğim. 

Facebook'ta şöyle bir paylaşıma rastladım. 

"Gafil, hangi üç asır, hangi on asır 
Tuna ezelden Türk diyarıdır.
Bilinen tarihler söylememiş bunu
Kalkıyor örtüler; örtülen doğacak.
Dinleyin sesini, doğan tarihin, 
Aydınlıkta karaltı, karaltıda şafak,
Yalan tarihi görüp, doğru tarihe giden.
Asya’nın ortasında Oğuz Oğulları
Avrupa’nın Alplerinde Oğuz Oğulları,
Doğudan çıkan biz, batı’da yine biz,
Nerede olsa, ne de olsa kendimizi biliriz.
Hep insanlar kendilerini bilseler,
Bilinir o zaman ki hep biriz.
Türk sadece bir milletin adı değil,
Türk bütün adamların birliğidir.
Ey birbirine diş bileyen yığınlar,
Ey yığın yığın insan gafletleri,
Yırtılsın gözlerdeki gafletten perde,
Dünya o zaman görecek,
Hakikat nerede, hakikat nerede?
(Atatürk genç bir Subayken Sinop’ta yazmış olduğu şiir)

İlk dikkatimi çeken Atatürk'ün Sinop'ta ne işi olduğu sorusuydu. Zira her yıl 15 Eylül'de Atatürk'ün Sinop'a Gelişi törenlerle kutlanıyor ve kutlanmaya da devam edecektir. Lakin Atatürk daha evvel geldiyse niye 15 Eylül 1928 gelişi olarak kutlanıyor? Bu paylaşımda bir tarih de olmadığından acaba Atatürk "genç bir subayken" Sinop'ta hiç bulundu mu? Bunu araştırırken Sadi Borak'ın bir yazısına denk geldim. "Atatürk'e Ait Sanılan Şiirler" başlığını taşıyan bu makalede merhum Borak, iki şiiri örnek almış ve bunların neden Atatürk'e ait olamayacağını açıkça izah etmiştir. Bu iki şir arasında yukarıdaki şiir yoktur. Bu yüzden yazının tamamını buraya almıyorum. Merak edenler http://www.atam.gov.tr/dergi/sayi-21/ataturke-ait-sanilan-siirler linkinden okuyabilirler. Bu makalede bizi ilgilendir can alıcı kısımları aşağıya alıyorum: 

"Ve böylece anlaşılıyor ki Mustafa Kemal Atatürk Harp Okulu’nda şiirler yazıp ya da çevirip dergilere göndermemiştir."

"Zaten dikkatli bir göz, şiirin kaleme alındığı yer ve tarihe bakarak bunun Atatürk’le ilgisi olmadığını hemen anlar. Çünkü şiirin Sinop’ta kaleme alındığı 25 Aralık 1905 tarihinde, Kurmay Yüzbaşı Mustafa Kemal Şam’da Altıncı Ordu’da görevlidir. Ne o tarihten önce, ne o tarihten sonra Sinop’ta da bulunmuş değildir." 

Yukarıdaki şiirin gerçekten Atatürk'e ait olup olmadığını bilmiyorum. Lakin Sinop kısmı, beni bu kısa yazıyı yazmaya itti. Belki de bu şiiri Atatürk yazmıştır. Bilmiyorum. Zaten işin o kısmı benden ziyade Edebiyat Tarihçilerinin ilgi alanına girer. 

Yani? Yanisi şu: Atatürk Şair de Değildi! Yaptıklarıyla zaten büyük olan Mustafa Kemal Atatürk'e, yapmadığı şeyleri izafe etmek Atatürkçülük değil, aksine en büyük Atatürk düşmanlığıdır! 

Fotoğraf: Atatürk Şamdaki 5. Ordudaki arkadaşlarıyla birlikte. Kaynak: http://www.ata.tsk.tr/index.html




5 Ocak 2017 Perşembe

ERK AMCA'NIN ARDINDAN


Erk Yurtsever de gitti!

"Erk Yurtsever gitti" demek "bir devir kapandı" demektir. "Adını Atatürk'ün koyduğu, Haydarpaşa Lisesinde Atsız'ın öğrencisi olan, Türkçüler Derneği'nin kurucularından olup sonrasında Türkçülük fikrinden hiçbir zaman ayrılmayan, yetişen bütün Türkçü nesillerin üzerinde emeği olan bir büyük Türkçü artık yok "demektir!

"Erk Yurtsever gitti" demek "Erk amcam gitti" demektir! "Bayramlarda yanına gittiğim, yaptığım ya da yapmayı planladığım bilimsel çalışmalarda benden daha fazla heyecan duyan, sohbet etmekten en fazla keyif aldığım amcam artık yok" demektir. 

"Erk Yurtsever gitti" demek, boğazımda bir yumruk, ciğerlerimde bir acı demek. 

12 Ocak'ta, özellikle 3 Mayıs'ta Atsız'ın kabri başında gözlerimin en fazla arayacağı isimdir Erk amca. Bundan böyle canım sıkıldığı, bunaldığım, sohbet etmek istediğim zamanlarda kendisini arayamayacak, bir gün önceden telefon açıp sözleşerek evine gidemeyecek, Türk tarihinden, Türk kültüründen, Türkçülükten, dünden, bugünden ve yarından konuşamayacak, dertleşemeyeceğim. Artık git gide daha da yalnız kalıyorum. Atsız'ın Nejdet Sançar için söylediği gibi "Şimdi ben ona arasıra içimden hitap edecek, fakat cevabını alamayacağım".

Senden çok şey öğrendim amca. Ruhun şad olsun! Yattığın yerde dinlen!

TTK  

Foto: Karacaahmet 3 Mayıs 2007

26 Ekim 2016 Çarşamba

MİLLİ SEMBOLLER (H. Nihal ATSIZ)

Millet halinde yaşamanın şartlarından biri de milli sembollere saygı göstermektir. İnsan, medenileştiği oranda hürriyetlerinden bir bölümünü fedaya ve bazı kaidelere saygı göstermeye mecburdur. Medenî insan, hayvan gibi rasgele yerde uzanıp uyuyamaz. Her istediği zaman bağıramaz veya türkü söyleyemez. Her istediği şeyi her zaman ve her yerde yapamaz.
Medenî insan milletçe kutlu sayılan canlı veya cansız varlıklara da saygılı davranır. Kutlu sayılan nesneler bayrak gibi, arma gibi, millî marş; gibi, şeref ve namus gibi şeylerdir. Hayvan için bütün bunlar, bu arada bayrak da değersiz bir şeydir. Çünkü yetmez. Şeref ve namus diye bir duygu veya içgüdünün hayvanda bulunmasına imkan yoktur. Hayvan milli sembolü de bilmez. Çünkü hem millet değildir, hem de millî sembol onun için taş ve ağaç gibisinden herhangi bir nesnedir.
Milleti millet yapan kaidelerin içinde millî semboller de bulunduğu için bir milleti yıkmak isteyenler onun millî sembollerine de hücum ederler.
Bir toplumun millî sembolleri olmadı mı artık sürüleşmiş demektir. Bilginlerine, profesörlerine ve her şeyine rağmen onun koyun sürüsünden veya karınca yuvasından farkı yoktur.
Millî sembollere saldıranlara dikkat edilmelidir: bunu cehalet veya hamakatlarından mi, yoksa gizli maksatlarından mı yapıyorlar?
Millî sembol olan Oğuz Han”a dil uzatıldı mı, biliniz ki, o, bilerek veya bilmeyerek düşman için çalışıyor demektir.
Millî sembol olan Bozkurt”a köpek diyenler için de durum aynıdır. Üstelik onlar aynada kendilerini görmektedir.
Nihal ATSIZ, Ötüken, 13 Nisan 1974, Sayı: 5